برگ­های انگور و عصارۀ آن مطابق با اصول طبّ سنتی، برای درمان علائم مرتبط با نارسایی وریدی در افرادی با بیش از 70 سال سن، در تعدادی از کشورهای اروپایی مانند فرانسه، اتریش، بلژیک، جمهوری چک، اسپانیا، سوئیس، ایتالیا و انگلستان استفاده می­شده­است. پژوهش­ها اثر چشم­گیر عصاره در پیش­گیری و درمان نارسایی مزمن وریدی Chronic Venus Insufficiency (CVI) مرتبط با رگ­های واریسی، از جمله ورم ساق پا، پاهای سنگین و خسته (Heavy legs)، احساس سوزن سوزن­شدن و درد را نشان داده­اند. پرورش­دهندگان انگور در فرانسه، در زمان برداشت میوۀ انگور اقدام به جمع­آوری برگ­های قرمز انگور می­کردند و در مواردی مانند ساختن ضماد و دم­نوش از آن­ها استفاده می­نمودند.

عصارۀ برگ قرمز انگور غنی از فلاونویید­های متعدد به­صورت گلیکوزید/گلیکورونوید، به­ویژه ترکیبات کوئرستین­3-O-بتاـ­دی­ـ­­گلوکورونید و ایزوکوئرسیترین (کوئرستین-3-O­-بتا­گلوکوزید) بوده و دارای فعالیت ضدّالتهابی و آنتی­اکسیدانی و بازدارندۀ تجمع پلاکت­ها می­باشد. این عصاره و فلاونوئیدهای آن، محافظت­کنندۀ اپیتلیوم عروقی است، غشاء­ها را تثبیت می­کند و الاستیسیتی آن­ها را افزایش می­دهد. عصارۀ برگ انگور همچنین بازدارندۀ هیالورونیداز بوده، احتمالاً از طریق تقویت دیوارۀ عروق، نشت پروتئین­های پلاسما یا آب به داخل بافت­های بینابینی پیرامون عروق را کاهش داده، تشکیل ادما را بازداشته و ادمای موجود را کاهش می­دهد. مطالعات in vivo نشان می­دهد که عصارۀ برگ انگور بر دیوارۀ عروق اثرات ضدّ التهابی دارد و دیواره­های مویرگی را تقویت می­کند.

داروی تهیه­شده در جلوگیری، بهبود و درمان علائم واریس ناشی از نارسایی مزمن وریدی (CVI)، شامل تورم، درد، خستگی، سنگینی عروق واریسی، تغییر رنگ پوست، خشک و سخت­شدن پوست پا، خاصیت ضدّ التهابی و کمک به تقویت دیوارۀ رگ­ها و بهبود گردش خون و بهبود درد بعد از اسکروتراپی مؤثر می­باشد.